Het feminisme is zelf extreem-rechts geworden

Het feminisme heeft het zwaar momenteel: veel feministen worden van alle kanten aangevallen omdat ze zo mal reageren op de schokkende gebeurtenissen in Keulen en andere steden. Mal, omdat ze – anders dan ze plachten en zouden moeten doen – niet vierkant achter de slachtoffers zijn gaan staan, maar juist – ook al is dat indirect – de aanranders en verkrachters in bescherming namen door bv. het hele probleem zo breed te maken – alle mannen zouden verkrachters zijn, om het cru te stellen – dat er in Keulen e.d. eigenlijk niets, althans niets bijzonders, is gebeurd. Waar voorheen feministen ervoor streden dat aangiftes van aanranding en verkrachting serieus worden genomen door de politie, staan zij nu voorop om openlijk te twijfelen of de vrouwen die aangiftes hebben gedaan wel serieus genomen moeten worden op grond van de suggestie dat het allemaal een door Pegida gefabriceerde hoax zal blijken te zijn (‘nog even en er zijn meer aangiftes dan dat er vrouwen aanwezig waren!’), waarmee ze hoe je het ook wendt of keert een grote dienst verlenen aan de aanranders en verkrachters. Zoals we dat ook altijd bij moslimterroristen zien, kunnen de advocaten van allochtone terroristen en verkrachters steevast rekenen op de hulp van het hele linkse deel der natie die als een soort pro-Deo-advocaat overuren maakt om de verdachten vrijgesproken te krijgen. Toch kwam het voor velen als een verrassing dat zelfs feministen hun hele zaak laten vallen voor – klaarblijkelijk – de heiligste aller linkse zaken, namelijk de zaak van het anti-racisme. Seksueel geweld is erg, maar racisme, waaronder de suggestie dat de massa-aanranding in Keulen cultuurbepaald zou kunnen zijn, is volgens deze feministen nog veel erger.

De dissidente mening als spam (over de psychologie van de afschaffing van de vrijheid van meningsuiting)

Inleiding

Zoals de (onder)titel van deze website suggereert, pretendeer ik hier dissidente meningen te uiten: meestal tegen de linkse mainstream en dogma’s, soms tegen de rechtse mainstream en dogma’s, maar in de kern tegen elk mainstream en dogma omdat ik geloof in weerwoord als noodzakelijk element voor een progressieve beschaving en dat elk idee moet worden ‘getest’ door ‘m aan te vallen (waarmee mijn linkse afkomst wordt verraden). Ik pretendeer niet de waarheid te verkondigen, wel een interessant tegengeluid en een opmerkelijk ander perspectief te openen. Daarbij put ik niet alleen uit mijn eigen inzichten, maar vooral ook uit de hele filosofiegeschiedenis. Filosofie is immers meer nog dan LSD geestverruimend (zei geloof ik Merleau-Ponty al) en is daarom onontbeerlijk voor een echte intellectuele ontwikkeling die een dialectische ontwikkeling is waarbij elk idee weer wordt tegengesproken en het de kunst is om de tegenstellingen te overwinnen in een voorlopige ‘synthese’. Ik denk dat mijn artikelen op die manier kunnen bijdragen aan een meer intellectueel debat over actuele politiek-maatschappelijke kwesties in Nederland, hetgeen hard nodig is omdat steeds meer nog maar één verhaal wordt verteld, namelijk het verhaal van de machthebbers (de journalisten zien zichzelf graag als ‘vierde’ macht die de uitvoerende macht kritisch controleert, maar in werkelijkheid zijn zij meer nog dan de rechters slechts de spreekbuis van de macht). Marx zei al dat de heersende opvatting de opvatting van de heersende klasse is. Daarbij blijkt het weinig uit te maken of die heersende klasse ‘rechts’ is, zoals in de tijd van Marx, of ‘links’, zoals in onze tijd.

Links, vergaar eens moed om het eerlijke verhaal te vertellen!

Nog veel irritanter dan welke linkse mening dan ook is het structureel ontkennen door Links dat ook maar iemand de ramp waartoe het linkse beleid leidt, heeft voorzien. Bv. iedereen zag al lang vantevoren aankomen dat Asschers plan om de maximale periode van verlengingen van tijdelijke dienstverbanden tot twee jaar terug te brengen niet zal leiden tot meer vaste dienstverbanden maar alleen maar tot nog snellere beëindigingen en dus tot nog meer onzekerheid voor de werknemer zonder vast contract, maar het laat zich eenvoudig raden hoe de PvdA gaat reageren als een onderzoek dit ook echt gaat bevestigen: ‘goh, wat een verrassende uitkomsten; niemand zag dit aankomen’. Want zo reageert de PvdA altijd op elk falen van haar beleid: bij Links is het immers altijd 'wir haben es nicht gewusst’ (waarmee ik een bruggetje maak naar Duitsland in de volgende alinea :)).

Een echt alternatieve Top 2000 (in de vorm van een Top 100)

De Top 2000 (http://www.nporadio2.nl/data/download/TOP-2000-2015.pdf) staat uiteraard vol met toegankelijke mainstream hits dus met bijna alleen ‘middle of the road’-pop, zodat er veel alternatieve lijsten zijn gemaakt die beogen de wat minder toegankelijke of bekende genres dan wel muzikale pareltjes onder de aandacht te brengen. De belangrijkste daarvan lijkt de ‘Snob 2000’ (“de meest ondergewaardeerde liedjes”) (http://ondergewaardeerdeliedjes.nl/2014/12/27/de-snob-2000-van-2014/). Maar de ironie is dat zodra veel mensen mogen stemmen, de meer extreme, de minder bekende en de minder toegankelijke nummers er altijd weer onvermijdelijk uit worden gefilterd, zodat je ook in die lijst weer opnieuw alleen maar de grootste hits van de meest bekende artiesten tegenkomt, al is het dan muziek die vooral in het ‘alternative rock’-genre valt omdat de fanbase van dat genre klaarblijkelijk ook van lijstjes houdt maar zich onvoldoende aan z'n trekken vindt komen bij de Top 2000 van de Radio 2-luisteraars. Maar het alternatieve van ‘alternative rock’ valt reuze mee, gelet op de immense populariteit ervan waardoor zelfs de officiële Top 2000 wemelt van nummers uit dit genre. De Snob 2000 is aldus wel een alternatieve Top 2000, maar weinig meer dan dat: prachtige nummers die echter bijna niemand kent of praktisch iedereen de gordijnen in jaagt omdat het nogal ‘aparte’ muziek is, vind je – vanwege het democratische puntensysteem – per definitie ook niet in de alternatieve lijsten als de Snob 2000. Sowieso kan een lied nooit meer "ondergewaardeerd" zijn als het vanwege een groot aantal stemmen in de lijst is gekomen...

Tegen de linkse geschiedvervalsing (met een filosofie van het antisemitisme)

Inleiding

Enorm veel mensen zijn geïnteresseerd en zelfs gefascineerd door de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog en het Derde Rijk. Maar de vraag naar de ideologie van de nazi’s wordt vreemd genoeg nooit zelfs maar gesteld (althans niet in de publieke ruimte buiten universiteiten). Ikzelf ben daarentegen altijd juist gebiologeerd geweest door de vraag wat de nazi’s nu eigenlijk dachten. Waar kwam hun antisemitisme vandaan en waarom was die zo fundamenteel dat ze letterlijk alles – denken en leven – eraan op hingen en opofferden? Welke gronden droegen zij daarvoor aan? Doordat hier nooit over wordt gesproken – de bronnen van het nazigedachtengoed zoals Hitlers Mein Kampf worden zelfs het liefst verboden – zijn de nazi’s militair wel verslagen, maar met de aanval op hun gedachtengoed (of ‘Weltanschauung’ zoals Hitler het zelf noemde) is men nog altijd niet eens begonnen! Ook bv. Sloterdijk spreekt in dit verband van “de merkwaardige zwijgzaamheid van de oprecht filosofische kritiek op de zogenaamde fascistische ideologie” (NB. voor het gemak gooi ik het nazisme/antisemitisme en fascisme op één hoop, ook al heeft het fascisme geen antisemitische kern). Het idee is klaarblijkelijk: het fascisme is zo’n gedegenereerde, inferieure en uiteraard schadelijke theorie dat zij geen serieuze analyse of studie verdient: zij dient slechts zo krachtig en resoluut mogelijk te worden afgewezen.

Het vuurwapengeweld in de VS en de Amerikaanse ideologie

Inleiding

Regelmatig bereikt ons het nieuws van alweer een nieuwe schoolshooting of ander schietincident, gericht op tamelijk willekeurige burgers, in de VS. Net als de Democratische Partij wijten de Nederlandse media dat steevast aan de vrije verkoop en daarmee verbonden massale aanwezigheid van vuurwapens in de VS, zodat na elk incident de roep om een verbod op of inperking van vuurwapens klinkt. Maar dat miskent een zekere historisch ontwikkelde cultuur en ideologie met betrekking tot de verhouding burger-overheid in de VS die het min of meer ‘principieel’ (en grondwettelijk) onmogelijk maakt vuurwapens te verbieden: het is aldus niet alleen de invloedrijke wapenlobby maar ook een typisch Amerikaanse ideologie die een verbod op het bezit van vuurwapens nog lange tijd zal blijven blokkeren.

Het christendom als het einde van de religie

Inleiding

Op http://svensnijer-essays.blogspot.nl/2015/09/de-mythe-van-de-joods-christelijke.html suggereert de auteur Sven Snijer dat het christendom alleen maar beter past bij de moderne, seculiere samenleving dan de islam omdat het christendom de strijd tegen de wetenschap heeft verloren en daarom die moderne, seculiere waarden heeft moeten ondergaan en daarmee is getransformeerd, althans gemarginaliseerd waardoor kerk en Staat bij ons hebben kunnen scheiden. Ten slotte zou er ook niet zoiets als een joods-christelijke cultuur bestaan die tegenover de islam kan worden geplaatst: jodendom, christendom en islam zouden alle gelijksoortig en gelijkwaardig zijn.

‘Uw privacy is bij ons in goede handen’

Vooruitlopend op een artikel over privacy, wil ik alvast een korte opmerking maken over een mijns inziens hele wonderlijke en onjuiste opvatting over privacy bij zowel overheid als media. Immers, de ene privacyschending blijkt zogenaamd niet de andere privacyschending te zijn.

Geenpeil en de mediacratie

Geenpeil en het gebrek aan media-aandacht

Inmiddels heeft geenpeil (http://geenpeil.nl/) – een initiatief van GeenStijl en Burgercomité EU – zo’n 255.000 handtekeningen verzameld: indien er de komende vier dagen nog 45.000 handtekeningen bijkomen (ervan uitgaande dat het allemaal geldige handtekeningen zijn), dan moet de Nederlandse regering een raadgevend referendum organiseren met betrekking tot het door het Nederlandse parlement goedgekeurde associatieverdrag van de EU met Oekraïne dat op 1 januari 2016 van kracht wordt. In toenemende mate is er frustratie onder degenen die al hebben getekend dat de gevestigde media geen of nauwelijks aandacht aan geenpeil geven waardoor het vergaren van handtekeningen praktisch via mond-tot-mond-reclame moet verlopen en dus zeer moeizaam is. Ik heb vandaag eens rondgevraagd op mijn werk en inderdaad, geen enkele van mijn collega’s had van dit initiatief gehoord. Mocht het aantal van 300.000 handtekeningen niet worden gehaald, dan betekent dat duidelijk niet dat er te weinig animo voor het referendum onder de Nederlandse bevolking is maar dat geenpeil er simpelweg niet in is geslaagd veel aandacht te trekken buiten de lezers van Geenstijl. Moeten de andere media zich de kritiek aantrekken dat zij het initiatief hebben genegeerd en zo bij een falen daaraan hebben bijgedragen? Ik denk het wel.

Waarom de EU het grootste Europese gevaar sinds Hitler is

Inleiding

In veel opzichten is de huidige postmoderne wereld weer een terugkeer naar de middeleeuwse wereld. Zoals de moderniteit bovenal wordt gekenmerkt door de vorming van natiestaten, zo wordt de postmoderniteit in hoge mate gekenmerkt door de afbraak van die natiestaten. Het ‘Europese project’ van de Europese Unie (EU) wil een voorbeeld voor de rest van de wereld zijn in hoe landsgrenzen kunnen worden geëlimineerd om zo een (natie-overstijgende) vreedzame unie van Staten te realiseren. De verhouding met de middeleeuwen/moderniteit is – zoals het woord ‘postmodernisme’ al suggereert – echter dubbelzinnig en complex. Ik zal dat laten zien en daarbij ook hoe de EU een fascistische dictatuur van een nieuwe adel in Europa realiseert en de Europese bevolking bovendien tegen haar wil in een zinloze oorlog stort.

Waarom de pil van Drion er toch moet komen

Nederland is in shock om de zelfmoord (of ‘zelfdoding’ zoals progressieven liever zeggen) van Joost Zwagerman. In dit artikel http://www.nrc.nl/nieuws/2015/09/09/joost-zwagerman-over-zelfmoord-van-doodsverlangen-kun-je-uitstekend-slapstick-maken/ legt Zwagerman uitvoerig uit waarom hij – paradoxalerwijs – fel tegen zelfmoord en de facilitatie ervan, ‘de pil van Drion’ zoals de volksmond die noemt, is. Ik denk echter dat Zwagerman maar één kant van de zaak belicht (zijn eigen kant uiteraard) en dat Drions pil er toch zou moeten komen.

Ideologische reflecties met betrekking tot de migrantenstroom

Inleiding

In http://gebandvanjoop.blogspot.nl/2015/05/over-drugs-en-prostitutiebeleid-waarom.html liet ik zien dat de argumenten voor en tegen drugs en prostitutie in wezen dezelfde zijn, hetgeen de draai van links qua prostitutie maar niet qua drugs opvallend maakt. Ook het onderwerp dat momenteel de media beheerst, de immigranten- of vluchtelingenstroom, laat hetzelfde stramien qua argumentatie voor en tegen zien waarbij niet alleen rechts maar ook links weer ouderwets links is zodat op een voorspelbare manier links en rechts tegenover elkaar staan (hetgeen opnieuw aangeeft dat de termen ‘links’en ‘rechts’ nog altijd zeer bruikbaar zijn om de verschillende posities in de huidige discussies te verhelderen). Ditmaal wil ik echter een draai maken: ik ben ‘links’ op drugs en prostitutie maar ‘rechts’ op islam en immigratie. De redenen ga ik u vertellen.

Enige wetenschapsfilosofie in het licht van de viering van 100 jaar relativiteitstheorie

In aansluiting op mijn laatste artikel over de ‘pseudowetenschap’ der psychologie alsmede de huidige viering van Einsteins (algemene) relativiteitstheorie, wil ik in dit artikeltje enkele basisconcepten van de wetenschapsfilosofie overbrengen. Ik zal me beperken tot Popper en Kuhn (en een beetje positivisme): hun theorieën zijn niet alleen zeer belangwekkend en tevens geschikt om de waarde van Einsteins werk te verhelderen, maar ook heerlijk om te vertellen omdat ze zo simpel zijn en zich zo goed lenen voor een sterk anekdotisch en fascinerend verhaal. 

Waarom het feminismedebat metawetenschappelijk moet worden gevoerd

Asha ten Broeke vindt mij geen serieuze gesprekspartner: volgens haar toont psychologisch onderzoek aan dat vrouwen en mannen – in tegenstelling tot wat het plebs gelooft – in eigenlijk niets verschillen en ik lever geen psychologisch onderzoek dat het tegendeel bewijst. Zoals Melkert op Fortuyn reageerde, zo reageert Asha op mijn stukjes: “waar zijn uw voetnoten, ‘professor’?”. 
 

De sadistische overheid

Eerst hadden we de Valkenburgse zedenzaak en nu de Schiedamse zedenzaak. Opnieuw verbaast het me dat publiek en media helemaal niet stilstaan bij de onrechtsstatelijke en zonder meer gekke en dubieuze wet waarvoor de klanten terechtstaan. Anders gezegd: als men vergelijkbare wetten zou maken voor gedragingen die de gemiddelde Nederlander zou betreffen, dan weet ik wel zeker dat Nederland zou ontploffen van woede. Alleen omdat het nu slechts een marginale groep van ‘vieze’ hoerenlopers betreft, haalt iedereen onverschillig zijn schouders op bij de grove ondermijning van de rechtsstaat.

Waarom rechts dom maar links fout is

Waarom rechts dom is

Politiek wordt wel opgedeeld in levensbeschouwelijke en ethische kwesties (zeg maar zaken betreffende rechten en plichten) aan de ene kant en economische kwesties (zeg maar zaken betreffende generatie en rechtvaardige verdeling van welvaart) aan de andere kant (waarbij het een kenmerk van de moderniteit is dat de economische kwesties de kern van de politiek zijn gaan vormen, hetgeen voor de oude Grieken een ongerijmdheid zou zijn geweest: economie ofwel huishoudkunde is als het ‘huis’ betreffende per definitie privé en dus geen publieke dus politieke zaak, maar al bij de Romeinen werd de keizer dominus, dus ‘heer des huizes’, welke titel daarna ook aan Christus werd gegeven zodat de politiek en zelfs de religie opeens juist over het privédomein ging). Ikzelf ben meer geïnteresseerd in de levensbeschouwelijke en ethische kwesties, zoals de rechtsstaat en de in Nederland verworven liberale vrijheden zoals abortus, euthanasie, drugs, prostitutie en homoseksualiteit. Die kwesties zijn ook toegankelijker voor de leek of zelfs inherent belangwekkend voor de filosoof (de studie van ethiek is een filosofische discipline), terwijl het moeilijk is om met economische kwesties mee te praten als je zelf geen econoom bent.

De mannelijke wrok en de onderdrukking van de vrouw

Nog eens een stukje van mij over het feminisme, maar ditmaal wil ik de feministen niet zozeer bekritiseren maar de vrouwen uitleggen waarom zij worden onderdrukt door mannen. Ik wil de feministen dus helpen te begrijpen waar het probleem eigenlijk vandaan komt. En omdat de man er slecht van afkomt, zou je het zelfs als een feministisch stuk kunnen betitelen.

Nietzsches ethiek achter en voorbij zijn immoralisme

Zoals al aangekondigd bij http://gebandvanjoop.blogspot.nl/2015/05/de-mathematisering-van-de-ideeen.html is hier nog de paper over Nietzsche's ethiek die ik tijdens mijn studie schreef.

Een lesje in theodicee en christelijkheid

Kan de christelijke God een mens bevelen zijn kind te doden?*

Een belangwekkende religieuze of theologische kwestie is het Bijbelverhaal van Abraham die van God zijn kind moet offeren. Zeker het christendom ziet God als goed (als moreel goed of als liefde) zodat dan de vraag rijst hoe we zo’n bevel – aangenomen dat God werkelijk dat bevel heeft gegeven – moeten rijmen met het idee dat God goed is. In feite is dit het scherpste geval waarvoor we een theodicee moeten zoeken: in het algemeen wordt gevraagd hoe God al het kwaad in de wereld kan toestaan (met Epicurus' paradox dreigend op de achtergrond) waarop het antwoord er dan meestal op neerkomt dat God niet almachtig is in de zin dat God wel alles kan wat mogelijk is maar dat hij niet het onmogelijke kan (zelfs God kan geen vierkante cirkel tekenen) en dat de ideale wereld helaas onmogelijk is en/of dat hij opzettelijk zijn macht heeft beperkt om de mens het grotere goed van vrijheid te geven waardoor de mens dan wel kan kiezen om kwaad kan doen. Deze uitwegen zijn in Abrahams geval niet meer mogelijk: hier heeft God zijn handen er niet vanaf moeten trekken maar beveelt hij zelf tot het kwade. Is hier een theodicee mogelijk? Ik denk dat we daarvoor moeten onderzoeken wat we eigenlijk bedoelen met ‘God is goed’. 

De transcendente afpersing

Naar aanleiding van dit stukje http://onrust.2fd.eu/2015/05/a-scary-view-on-the-roots-of-anti-semitism/ op de blog van Victor Onrust wil ik opnieuw iets (filosofisch) zeggen over antisemitisme. Wat daar wordt gesteld is inderdaad een oude theorie en kan door mij in een meer filosofisch kader worden geplaatst waarbij ik vooral de visie van Nietzsche zal uiteenzetten zoals met name door Josef Simon in z’n artikel ‘Nietzsche on Judaism and Europe’ is verduidelijkt. Het intrigerende ervan is dat hieruit volgt dat het jodendom de grootste revolutie in de menselijke geschiedenis en daarmee ook in zekere zin de grootste ‘bedreiging’ voor de mensheid heeft bewerkstelligd – waarvoor (dat is: voor de sublieme "grootse morele stijl") Nietzsche de joden overigens alleen maar bewonderde (“wij artiesten onder de filosofen zijn de joden daarvoor dankbaar”) maar dat tot ongenoegen van Nietzsche ook de grond van het antisemitisme vormt.

De religieuze onverdraagzaamheid jegens homoseksualiteit

Alle drie abrahamische religies hebben met elkaar gemeen dat ze onverdraagzaam jegens homoseksuelen zijn (met hierin toch ook wel onderlinge verschillen zoals we zullen zien). Christenen willen geen actieve homo’s voor de klas, moslims gooien homo’s van daken of hangen ze op en joden moeten ze ook niet blijkens de recente steekpartij bij de Gay Pride Parade in Jeruzalem (althans de fundamentalisten onder hen). Uiteraard zijn ook veel (conservatieve) ongelovigen tegen homoseksualiteit of achten ze die inferieur (niet voor niets is ‘homo’ nog altijd een breed gebruikt scheldwoord). Als liberale atheïst heb ik me altijd afgevraagd waarom iemand intolerant jegens homoseksualiteit zou zijn: wat kan jou het schelen waar een ander zijn seksueel plezier aan ontleent (zolang die ander daarvoor niets tegen de wil van derden doet)? Overigens, veel socialisten achten het homofoob als je persoonlijk liever geen kussende mannen ziet, maar dat lijkt me doorgeslagen egalitarisme dat (het recht op) persoonlijke smaak en preferentie miskent: iemand die niet homo is zal homoseksualiteit onsmakelijk vinden (uiteindelijk is alle seks dus intimiteit onsmakelijk maar is lust – het verlangen naar intimiteit – een wonderlijke kracht die afkeer in genot verandert). Een liberaal wil echter zijn persoonlijke smaak en preferentie niet aan anderen opleggen, zodat de heteroseksuele liberaal het voor hem onsmakelijke beeld van kussende mannen tolereert. Zoals bekend waren de oude Grieken allesbehalve homofoob, dus ‘homofobie’ lijkt een typisch kenmerk van de abrahamische religies te zijn. Zeker acht de Bijbel homoseksualiteit een grote zonde (in het Oude Testament strafwaardig met de dood en in het Nieuwe Testament meer een doodzonde waardoor de zondaar niet de hemel in zal gaan bij geen berouw). De felle onverdraagzaamheid of zelfs haat van joden, christenen en moslims tegen homoseksualiteit kan echter niet simpelweg worden verklaard op grond van deze Bijbelpassages: er staat van alles in de Bijbel dat men simpelweg negeert maar op een of andere manier is de homohaat zo verbonden met het geloof als zodanig dat het om die reden niet kan worden genegeerd. Ik hoor joden, christenen of moslims echter nooit helder uitleggen wat hun probleem met homoseksualiteit is (geloof is immers ook gebaseerd op blinde gehoorzaamheid in plaats van filosofisch inzicht), zodat ik zelf een poging zal wagen om het fenomeen te verklaren.
 

De ongehoorde aanval van Segers (CU) op de rechtsstaat

Het beeld dat de media vanaf het begin schetsten van de ‘Valkenburgse zedenzaak’ is dat van een minderjarig meisje dat door een brute pooier werd gedwongen tot prostitutie en haar klanten als ‘vieze pedo’s’ zijn die erop kickten een minderjarig, weerloos meisje te verkrachten. Logisch dus dat half Nederland stond te juichen bij elke zelfmoord onder die tot verdachten gemaakte klanten.

Het postmaterialisme van GroenLinks

Er is al veel geschreven over de ‘intellectuele leegte’ bij links vanwege de val de Muur – en daarmee het failliet van het communisme – en de in het Westen reeds gerealiseerde verzorgingsstaat. Ook heeft links enorm gefaald inzake de groeiende onvrede over het Europese project dat geen democratie lijkt te kunnen verdragen: links heeft het in wezen liberale project van de EU omarmd vanwege haar geloof in samenwerking in plaats van (de liberale) competitie (het liberalisme heeft echter de grenzen simpelweg afgeschaft om grote internationaal opererende bedrijven meer winsten te kunnen laten maken) en heeft tegenstanders – zoals te doen gebruikelijk bij links – tot nationalistische nazi’s gedemoniseerd zodat men niet meer op haar schreden kan terugkeren (de ironie is dat juist de nazi’s een zeer vergelijkbare “noodzaak” tot een ‘verenigd’ Europa te berde brachten als bv. D’66 dat nu doet: vanwege de opkomende supermachten – nu onder meer China en toen de VS en de Sovjet-Unie – kan Europa alleen ‘overleven’ als het zich verenigt (onder een dominerend Duitsland) want ‘kleintjes worden opgegeten door de groten’ en ‘samen staan we sterk’ (het adagium van het fascisme); het verschil is slechts dat de tanks zijn vervangen door de euro). Toch is er een nieuw links elan mogelijk en Jesse Klaver lijkt die te hebben gevonden, al lijkt dat meer een intuïtie van hem te zijn (en de historische kern van GroenLinks überhaupt) dan de uitkomst van een analyse. Sowieso lijken de huidige politici en het Nederlandse volk nauwelijks nog op de hoogte van de ideologische, filosofische en historische context van hun opvattingen (hetgeen overigens ook historisch past bij het Nederlandse ‘postpolitieke’ poldermodel dat weinig ruimte geeft aan ideologieën) en ik zie het als mijn bijdrage aan het publieke debat om hetgene wat politici zeggen en doen te verklaren door ze in de juiste ideologische, filosofische en historische context te plaatsen. Wat het standpunt van Jesse Klaver en dat van zijn partij GroenLinks kenmerkt is dat de economie en geld er niet toe doen, zoals met name Jesse Klaver heel sterk naar voren brengt, hetgeen politicologen ‘postmaterialisme’ noemen. Ik zal het hoe en waarom van dat postmaterialisme uitleggen.

De intellectuele lafheid van het feminisme

Elke intellectueel die een feministe hoort zeggen dat mannen en vrouwen fundamenteel gelijk zijn, zal de vraag stellen: ‘Maar hoe zit het dan met de biologie die hele bibliotheken vol heeft staan met wetenschappelijk bewijs van fundamentele ongelijkheid tussen man en vrouw?’ Ik heb het dan niet zozeer over de controversiële neurologische kwestie van verschillende hersenen (waarbij vanwege de plasticiteit van de hersenen eventuele verschillen altijd ook verworven kunnen zijn) maar de simpele observatie dat andere dieren, waaronder ook de mensapen die het meest op ons lijken, hele duidelijke verschillen laten zien tussen het gedrag van mannetjes en van vrouwtjes die 'heel toevallig' ook precies de verschillen zijn in mannelijk en vrouwelijk gedrag bij de mens. Zo kent Nederland bv. Asha ten Broeke van haar kruistocht tegen verschillend speelgoed voor jongens en meisjes omdat volgens haar daarmee jongens en meisjes de verschillen in rolpatronen wordt aangeleerd in plaats van dat die voorkeuren aangeboren zijn, maar bij apen blijken de jongens ook vrijwel alleen maar met auto's en de meisjes vrijwel alleen met poppen te willen spelen als men auto's en poppen in de groep gooit terwijl daar toch geen culturele beïnvloeding kan meespelen. Voor zover ik weet ‘lossen’ feministen dit probleem op door deze vraag c.q. de waarnemingen van de biologie gewoonweg te negeren. Dat is uiteraard een laffe en intellectueel onbevredigende oplossing en de reden waarom geen enkele intellectueel het gelijkheidsfeminisme serieus kan nemen (er is overigens ook een postmodern differentiatiefeminisme dat juist uitgaat van fundamentele verschillen tussen man en vrouw maar daar hoor je weinig over en alle feministen die in de media en politiek verschijnen blijken nog ouderwetse gelijkheidsfeministen). Wil het gelijkheidsfeminisme serieus genomen worden, dan zal het uiteindelijk de moed zien te vergaren een heldere en consistente positie in te nemen ten opzichte van de biologie. Logischerwijs kan het daarbij kiezen uit twee mogelijkheden:

Over biologie als tautologie en het christendom als haar ontkenning

In het eerdere artikel over het verschil tussen mannen en vrouwen (http://gebandvanjoop.blogspot.nl/2015/04/bonobos-mensen-en-de-oorlog-tussen-de.html) schreef ik dat wat feministen zoals Asha ten Broeke beweren “in strijd is met alle meest fundamentele denk- en ervaringswetten”. Misschien is het goed om nog eens te verhelderen wat ik daarmee bedoel. Zoals ik zal laten zien is wat deze feministen beweren namelijk niet alleen in strijd met alle biologische feiten, maar ook met de wetten der logica want een boeiend aspect van de biologie is dat wat zij vindt in hoge mate logisch noodzakelijk is: in zekere zin is de biologie ‘tautologisch’ (eigenlijk: analytisch) en haar feiten niet contingent maar noodzakelijk (zoals overigens Aristoteles ook meende). Ook zal ik in dit verband laten zien dat het eveneens geen toeval is dat christenfundamentalisten en de meeste socialisten/feministen het vaak roerend eens zijn (zoals bv. in hun opvatting dat prostitutie zou moeten worden verboden en hun – al dan niet impliciete – ontkenning van de evolutie en haar bekendste theorie): de reden daarvoor is niet het hoefijzermodel (extreem-rechts en extreem-links komen samen) maar de christelijke en daarmee de (logica- en) natuurontkennende kern van het socialisme zodat de twee ideologieën in wezen identiek zijn (zoals reeds Nietzsche niet moe werd te benadrukken).